musician.image.alt

terug

Stefano
Bollani

Piano

Stefano Bollani beweegt zich al ruim twintig jaar met evenveel gemak op de grote klassieke podia als in het jazzcircuit. De Italiaan studeerde in 1993 als klassiek pianist af aan het conservatorium in Florence. In 1996 werd hij door jazztrompettist Enrico Rava uitgenodigd om in diens ensemble te spelen. Rava moedigde hem aan vooral te doen wat hij leuk vond – Bollani stortte zich op de jazz en ontwikkelde zijn improvisatietalenten. Zo ontstond zijn eigen virtuoze mengvorm van jazz, klassiek en popmuziek, met een typische ironie die soms ontaardt in bizarre humor.

Stefano Bollani deelde het podium met jazzgrootheden als Chick Corea, Richard Galliano, Pat Metheny, Lee Konitz en Han Bennink, maar ook met bijvoorbeeld het Gewandhausorchester Leipzig, Filarmonica della Scala en celliste Sol Gabetta.

Hij gaf talloze concerten met zijn eigen Orchestra del Titanic, schreef ‘een soort oratorium’ (Gnosi delle fanfole, 2004) en nam cd’s op met diverse jazzgroepen. Sinds 2006 verschenen er meerdere solo-cd’s op het gerenommeerde ECM-label.

De pianist won onder meer de Paul Acket Award van het North Sea Jazz Festival in 2009. Zijn liefde voor Braziliaanse muziek werd vastgelegd in diverse projecten met Braziliaanse muzikanten vastgelegd op de cd’s Carioca en O Que Serà 2013.

Stefano Bollani was in april 2013 voor het eerst te gast bij het Concertgebouworkest onder Riccardo Chailly met Gershwins Pianoconcert in F en - tijdens het Koninginnenachtconcert – met Rhapsody in Blue en Summertime van dezelfde componist. In juni 2015 kwam hij terug met Rhapsody in Blue onder Daniel Harding.

Stefano Bollani beweegt zich al ruim twintig jaar met evenveel gemak op de grote klassieke podia als in het jazzcircuit. De Italiaan studeerde in 1993 als klassiek pianist af aan het conservatorium in Florence. In 1996 werd hij door jazztrompettist Enrico Rava uitgenodigd om in diens ensemble te spelen. Rava moedigde hem aan vooral te doen wat hij leuk vond – Bollani stortte zich op de jazz en ontwikkelde zijn improvisatietalenten. Zo ontstond zijn eigen virtuoze mengvorm van jazz, klassiek en popmuziek, met een typische ironie die soms ontaardt in bizarre humor.

Stefano Bollani deelde het podium met jazzgrootheden als Chick Corea, Richard Galliano, Pat Metheny, Lee Konitz en Han Bennink, maar ook met bijvoorbeeld het Gewandhausorchester Leipzig, Filarmonica della Scala en celliste Sol Gabetta.

Hij gaf talloze concerten met zijn eigen Orchestra del Titanic, schreef ‘een soort oratorium’ (Gnosi delle fanfole, 2004) en nam cd’s op met diverse jazzgroepen. Sinds 2006 verschenen er meerdere solo-cd’s op het gerenommeerde ECM-label.

De pianist won onder meer de Paul Acket Award van het North Sea Jazz Festival in 2009. Zijn liefde voor Braziliaanse muziek werd vastgelegd in diverse projecten met Braziliaanse muzikanten vastgelegd op de cd’s Carioca en O Que Serà 2013.

Stefano Bollani was in april 2013 voor het eerst te gast bij het Concertgebouworkest onder Riccardo Chailly met Gershwins Pianoconcert in F en - tijdens het Koninginnenachtconcert – met Rhapsody in Blue en Summertime van dezelfde componist. In juni 2015 kwam hij terug met Rhapsody in Blue onder Daniel Harding.