wo 7 jan 2026
Opnieuw is Antonio Pappano te gast bij het Concertgebouworkest. Opvallend: de geboren en getogen Engelsman dirigeerde nog niet eerder Britse muziek in Amsterdam. Nu dan Elgar, diens Eerste symfonie. ‘Elgars muzikale taal vormt een combinatie van alles waar de Britten trots op zijn.’
Over het Concertgebouworkest wil Antonio Pappano direct iets kwijt: ‘Ik ben altijd onder de indruk geweest van de wil van de musici om iets voor elkaar te krijgen dat logisch en zinvol is. Dat verlangen hebben ze op veel verschillende muzikale niveaus, en is in balans met hun betrokkenheid.’
We spreken Pappano in Londen, vlak voordat hij repeteert met zijn London Symphony Orchestra, waarvan hij sinds september 2024 chef-dirigent is. Een gesprek om half tien ’s morgens over Edward Elgar, wiens Eerste symfonie hij in Amsterdam erbij pakt, over het Concertgebouworkest en over zijn liefde voor opera: geen probleem.
‘Elgars oog voor detail is onnavolgbaar’
Bij de opera in Oslo stak hij zijn licht op, maar ook in Brussel, waar hij een vaste aanstelling had bij De Munt. Het Orchestra dell’Accademia di Santa Cecilia in Rome en het Royal Opera House in Londen volgden, hij had er zo’n twee decennia tegelijkertijd de leiding. Met nu alleen het London Symphony Orchestra, en natuurlijk zijn gastdirecties, is de agenda overzichtelijker? ‘Dat dacht je! De tournees zijn uitgebreid, de schema’s intensief. Ik zit geen moment stil, we werken keihard.’ En alsof dat niet genoeg is: Pappano is óók een begenadigd pianist en begeleidt niet de minste zangers, onder wie Joyce DiDonato en Ian Bostridge.
Elgars grandeur
Antonio Pappano – ‘Tony’ voor eenieder die rondwandelt in zijn Londense omgeving – dirigeert in Amsterdam Elgars Eerste symfonie. Die heeft slechts drie keer eerder op de lessenaars van het Concertgebouworkest gestaan. De eerste keer onder leiding van Elgar zelf, in 1919. Daarna werd het werk pas in 1983 hernomen, door Colin Davis, de volgende was Roger Norrington in 1998. Pappano is nummer vier in de rij, de vierde Brit, dat wel.