Muzikale reis met Raphaël Pichon

Het Concertgebouworkest speelt graag barokmuziek en werkt daarvoor samen met de beste dirigenten uit de oudemuziekwereld. Vanaf de jaren zeventig werd Nikolaus Harnoncourt belangrijk. Later waren dirigenten als Philippe Herreweghe, Ton Koopman, Jan Willem de Vriend en Trevor Pinnock favoriet, en meer recent Leonardo García Alarcón en Emmanuelle Haïm. Naar het debuut van de Fransman Raphaël Pichon wordt reikhalzend uitgekeken.

Pichon en zijn koor en orkest Pygmalion maken al jaren furore met gedurfde programma’s en vernieuwende interpretaties. Voor het Concertgebouworkest bedacht hij een onconventioneel programma met aria’s en instrumentale operadelen van Jean-Philippe Rameau en Christoph Willibald Gluck, maar ook Jean-Féry Rebels opzienbarende verklanking van de chaos uit zijn ballet Les Élemens.

‘Een willekeurige reeks van korte composities zou te vrijblijvend zijn’, vertelt Pichon in ons maandblad Preludium. ‘Ik koos daarom voor een metaforisch verhaal waarin de menselijke passies en de goddelijke grillen bij elkaar komen. Om een effectieve spanningsboog tot stand te brengen, heb ik gezocht naar fragmenten uit scenische werken die muzikaal en dramatisch goed op elkaar aansluiten. Samen met orkest en zangers willen we het theatrale potentieel van deze muziek alle ruimte geven.’

Het resultaat is een meeslepend muzikaal verhaal in drie contrasterende taferelen van ieder zo’n 25 minuten. Het eerste tafereel speelt zich af in de onderwereld, waar alle stervelingen heengaan na hun dood. Via de Elysese Velden, een soort hemel waar de helden en gelukzaligen verblijven, komen we uiteindelijk aan op de berg Olympus, bewoond door wispelturige goden. Onze gidsen zijn bariton Stéphane Degout en sopraan Julie Roset, met wie Raphaël Pichon al langer samenwerkt.

Maar de onbetwiste hoofdrolspeler in deze reis is het orkest. ‘Net als in de opera’s van Mozart gedraagt het orkest zich in Rameaus muziektheater als een personage van vlees en bloed’, vertelt Pichon. ‘Het orkest beeldt uiteenlopende passies uit, heeft soms een voorgevoel van wat er gaat gebeuren of begint uit het niets te dansen.’

Bovendien schenkt Rameau veel aandacht aan de instrumentatie en geeft hij prachtige solo-bijdragen aan de blazers. Verwacht bijvoorbeeld een aantal prachtige fluitsolo’s voor onze solofluitiste Emily Beynon!

‘Deze musici zijn buitengewoon nieuwsgierig’, vertelt Pichon over de leden van het Concertgebouworkest. ‘Je hoort in hun orkestklank de gulheid, de openheid en de gedrevenheid. Ze dorsten naar ontdekkingen en naar andermans muziek. Ik weet al dat ik van tevoren vreselijk zenuwachtig zal zijn, maar ik kijk erg uit naar deze ontmoeting.’ Wij ook, Maestro Pichon!

Het interview met Raphaël Pichon verschijnt eind april in het meinummer van Preludium en op preludium.nl.